sábado, 14 de febrero de 2009
A escondidas.
Caricias con las que me hacías estremecer.
Sonrisas disimuladas que despertaban el alma.
Palabras disfrazas de cosas sin sentido, pero que realmente lo tenían todo.
Besos a escondidas, que escondían, ahora escondidos en algún lugar de mi recuerdo.
Amor encubierto.
Lágrimas amargas, que antes no amargaban, que ahora no dejan de aflorar en cada momento.
miércoles, 11 de febrero de 2009
Paréntese.

Ela chegou á casa no momento no que o reloxo do salón daba as once. Aquel outono estaba a ser moi frío, pero a pesar disto, non sentía ganas de regresar alí, pois non lle proporcionaba a calidez propia dun fogar. Alí esperábaa o seu home, malia que facía demasiado tempo que deixara de sentilo como tal. Bicáronse sen sentimento ningún, coma se se tratase dunha obriga, botando de menos os apaixonados bicos do comezo da súa relación. Naqueles tempos nos que unha mirada abondaba para expresar o torrente de emocións que os invadían.
Agora non había nada diso, pero xa non lle importaba. Tiña unha casa, un traballo, unha familia, a felicidade quedaba nun segundo plano. Había moito que aprendera a pensar así, e non quedaban bágoas que derramar nin nada que lamentar. Seguiría coa rutina de tódolos días, coas palabras frías e apáticas, coa volta incómoda das súas miradas ó se encontraren, co lombo espido polas mañás.
O reloxo deu as once e cinco e a muller seguiu coa súa vida.
El título fue sugerido por mi primo, que tubo una buena idea con ese nombre, gracias.
lunes, 9 de febrero de 2009
La libertad de las mariposas.

Un pie indeciso se balancea en el aire.
Tan solo un paso adelante, esa sería una respuesta sencilla a todas las preguntas que el mundo me plantea.
Pero, ¿tengo valor para hacerlo? ¿Que pasaría con todo lo que dejo atrás? ¿Que ocurriría con mis recuerdos?
Un largo suspiro.
Recuerdo aquel día, corría tras un grupo de mariposas que parecían bailar junto al viento. Fue entonces...
"Quiero que me prometas que algún día serás capaz de ser tan libre como esas mariposas, que algún día serás tan feliz como ellas."
"Lo prometo."
Esa promesa, ya la he incumplido durante demasiado tiempo.
Es hora de hacerla real.
Cierro los ojos y respiro profundamente. Salto.
Nunca me había sentido tan bien, dejo de pensar, me hago una con el viento, siento que pudiese volar, al igual que las mariposas.